Moon With All Of Means

تازه‌ گی‌ها وقتی می‌خواهم برایت بنویسم، دلهره می‌گیرم

abellz — Fri, 20 Nov 2009 11:46:18 GMT

اما خب، من گستاخ‌تر از این حرف‌ها هستم که به دلهره‌هام پا بدهم.
من خودم را غرقت کرده‌ام و غرقت خواهم کرد. راستش را بخواهی،
این دلهره را هم دوست دارم، چون باعث نمی‌شود چیزی از قلم بی‌افتد
و چیزی را نگویم. با این‌که تو من‌ را بهتر از من می‌شناسی و چیزی نیست
که ندانی، اما نوشتن نامه برایت، رسمی دیرینه است و صفایی دارد
فاش گفتن عاشقی و به نثر درآوردن دل‌ضعفه‌هام برای تو

فاطمه

abellz — Mon, 09 Nov 2009 06:09:21 GMT

تکثیر می شم ، با وهمِ بوسه آروم می شم، با یک نوازش من مات می شم
، توی نگاهت بی جنگ و پیکار، بی صلح و سازش تا با تو بودن
، تا از تو مردن هی دیر می شه ، لعنت به ساعت من گیج می شم ،
از درکِ چشمات از لحظه وُ حال ، تا بی نهایت تو نور می شی ،
من کور می شم تو دشنه می شی ، من دیس می شم ابلیس می شم ،
با خنده ی تو از ابر چشمات ، هی خیس می شم لمس ِ تنِ تو ،
بی ابتلا نیست تقدیر ما هم ، از هم جدا نیست طعمِ گناه -ُ ،
طعمِ تنِ تو اصلا خدا هم ، بی تو

باور

abellz — Sat, 31 Oct 2009 12:56:47 GMT

آیا هنوز جرم من باور است

ترکیه - سماع - استانبول

abellz — Fri, 23 Oct 2009 09:15:53 GMT

سخنم‌ مست‌ شود از صفتی‌ و صد بار از زبانم‌ به‌ دلم‌ آید و از دل‌
به‌ زبان‌ سخنم‌ مست‌ ودلم‌ مست‌ و خیالات‌ تو مست‌ همه‌ بر همدگر افتاده‌ و بر هم‌ نگران‌

فاطمه

abellz — Thu, 15 Oct 2009 17:15:37 GMT

هميشه دنبال آدم هايي بودم كه شكل من و روياهايم باشند

ممنون ارمیا جانم

abellz — Mon, 05 Oct 2009 00:08:18 GMT

حلق آويز مي كنم
خودم را
با مژگانت
از طاق ابروهات
تشييع مي كنند
جنازه ام را
در شب چشمانت
و به خاك تنت مي سپارند
فردا
سپورها اعلاميه هايم را از ديوارها مي روبند
اما يادشان مي رود
شعرهايم از سينه ات پاك كنند
و پيامبري ديگر زاده مي شود
تا به كودكان شهر بياموزد
عشق تنها دروغ دوست داشتني دنياست
و عاشق تنها دروغگويي ست كه بهشت مي رود

ممنون ارمیا جانم

فاطمه

abellz — Sat, 26 Sep 2009 19:04:32 GMT

هی ببوسد هوای ِ چشمت را
باز آواز کن ، دوباره ، هنوز
رج به رج ، واژه واژه لُکنت را
لغو کن با حضور ِ چشمانت
فاصله های ِ سرد و مفرط را

خیانت

abellz — Tue, 15 Sep 2009 05:39:20 GMT

از بابت رابطه ی پنهانی من و چشمات
- منو هم درک کن و هم ببخش

فاطمه

abellz — Sun, 06 Sep 2009 11:29:31 GMT

خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید
و چه بی ذوق جهانی که مرا با تو ندید
رشته ای جنس همان رشته که بر گردن توست
چه سروقت مرا هم به سر وعده کشید
به کف و ماسه که نایابترین مرجان ها
تپش تبزده نبض مرا می فهمید
آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد
مثل خورشید که خود را به دل من بخشید
ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم
هیچکس مثل تو ومن به تفاهم نرسید
خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد
ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید
منکه حتی پی پژواک خودم می گردم
آخرین زمزمه ام را همه شهر شنید

فاطمه

abellz — Wed, 26 Aug 2009 05:35:41 GMT

زین پس محمد ، دیگر فاطمه شد