اما خب، من گستاخ‌تر از این حرف‌ها هستم که به دلهره‌هام پا بدهم.
من خودم را غرقت کرده‌ام و غرقت خواهم کرد. راستش را بخواهی،
این دلهره را هم دوست دارم، چون باعث نمی‌شود چیزی از قلم بی‌افتد
و چیزی را نگویم. با این‌که تو من‌ را بهتر از من می‌شناسی و چیزی نیست
که ندانی، اما نوشتن نامه برایت، رسمی دیرینه است و صفایی دارد
فاش گفتن عاشقی و به نثر درآوردن دل‌ضعفه‌هام برای تو

آیا هنوز جرم من باور است

سخنم‌ مست‌ شود از صفتی‌ و صد بار از زبانم‌ به‌ دلم‌ آید و از دل‌
 به‌ زبان‌ سخنم‌ مست‌ ودلم‌ مست‌ و خیالات‌ تو مست‌ همه‌ بر همدگر افتاده‌ و بر هم‌ نگران‌