مرا با شما کاری نیست ای خاطرات

من شهید
سراب و فاصله ها هستم

اینجا به بهای طرد عشق اعتماد راگردن زده اند.

نیمه شب بود
صحن جمهوری مشهد
کنار کوچه خوابیده بودم در انتظار ، پیرمرد خادم گفت: از این در میاد

اویس صدا زد اومد
دیدمش و بهم گفت :
                            قومی به جد جهد گرفتند وصل دوست
قومی دگر حواله به تقدیر می کنند

با چشمانی که مهرویان زیادی دیده بود

 Connection Suggestions یاهـــو میگه با هاش ارتباط برقرار کن
اما تکنولوژی چیزی از جدایی نمیدونه  

غرض من از صدا کردن کسی که در باران می رفت فقط
این بود که بگم ما خوشبخت هستیم
حتی نامش را نپرسیدم
نمی دانم چرا هر کسی را صدا می کنم
در خم کوچه گم می شود

چترم را بخشیدم
به خاطر اینکه مانع باران بود
و دیگر زیر باران با چتر نخواهم رفت

سالها همسایه سایه بودم
امروز یادم افتاد که هر روز از محل مرگ فروغ

عبور می کنم

عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد

و من چه ساده بودم که فکر می کردم
به دورم می گردند ,آنها که مرا دور می زدند

آدم حتی اگه توی جنگل زندگی می کنه
خوبه سلطان جنگلش شیر باشه نه بوزینــــــــــــــــــه

اون که تو خود خواهی هات ُمرد
تو ندیدی

ندیدی نشنیدی
حکم اعدام دل ها  با غرور
آرزوی بر آبــــ

ترانه ها مون همه مردن
یک بازی بیخود

سرمای صبح های زود که
می خواستیم بریم مدرسه  چقدر بد بود

تو سه جا نباید حرفارو باور کرد :

- حرفای پای منقل و
- حرفای پای منبر و
- حرفای توی بغل

و توی قنوتـــــــ

یک گلدان بخرید
توش یک گل بکارید و

خوب ازش مراقبت کنید
تمرین خوبیه

امـــــا . .
رسیدیم از قلبم پیاده شو

دوس از دوست قشنگتره
توش نوعی بوس خوابیده

امشب باران به صورتم بارید

باران  - رویای من متعلق به تو باشد و تو
خیالت را به من بسپار شاید
روز هایی که از توان من بیرون است
دوباره به سراغم آیند
آرزوها در آفتاب صبحگاه به دو نیم
نیمی برای من و نیمی برای تو

حاصل عشق مترسک
مرگ رویا هایش دم .. .. . ...

نسخه اصلی ;
حاصل عشق مترسک به کلاغ
مرگ یک مزرعه بود

نمی دانستم
که می توانم
 باران را در غیبت تو
دوست بدارم
 

من خویش ز بیگانه

مرهم همه خستگی های ابدی من
پسرم . . . .

افتادن فی‌نفسه دردناک است
به یادت افتادن،  دردناکتر …
از  یادت افتادن ،. .

من و تو
چتر را در یک روز بارانی
در یک مغازه که به تماشای
گلهای مصنوعی
رفته بودیم
گم کردیم

آقا اجازه مبحث امروز ما خداست
توضيح مي‌دهيد كه جاي خدا كجاست ؟

قرآن نوشته او همه جا هست و مادرم
اصرار مي‌كند كه كمي قبله سمت راست

من جمعه مي‌روم لب دريا ، كنار آب
آنجا نماز جمعه ، زلال است ، بي‌رياست

كاج هميشه سبز ، كه بيرون مدرسه
استاد درس ديني و قرآن بچه‌هاست

آقا شما حقيرتريد از سوال من
اين درس ، نان خشك سر سفره شماست

من ساكتم ، دبير به من صفر مي‌دهد
شاگرد تنبلي ، كه هواسش پي ِ خداست

بی‌اعتنا
می‌روی
و من
ناگفته‌های چشمانم را
به زمین می‌بخشم