تو رفته ای و به جا مانده ، چند خاطره است

ومن ،
         چو ماهیگیری ،
که در شب ساحل ،
به جای ماهی ،
مهتاب مانده در تورش

هر چی باشه او هم فرزند امامه
مسائل رو کج معوج می بینه به اسم اخلاق
آنها از درک مصائب انسانها عاجزند آنقدر که  وجودشان پر  از خداست
آنها از درک زندگی عاجزند آنقدر که مرده اند   

به خاطر تولد دوباره این وبلاگ
که البته قدیمی تر ها میدونند از دو سال قبل از این هم بود اما با محتوای دیگری
که دیگه ...

Besame Mucho از آندره بوچلي

See The Sun از ديدو

Anything But Ordinary از آوريل

سوگ از آلبوم زير تيغ استاد حسين عليزاده

كلمات آهنگ افسانه اي ماجده

ما به هر دیواری آینه بخشیدیم که تصور بکنیم
یک نفر با ماهست

بیخودی داد زدیم که بگوییم توانا هستیم
بیخودی ترسیدیم از بیان غم خود  و تصور کردیم
که شهامت داریم



ما حقیقت هارا زیر پا له کردیم و چقدر حظ بردیم
که زرنگی کردیم
از شما می پرسم
ما که را گول زدیم

روز اول که اومدم سر کلاس ...
گفتم کاش تو پسرم بودی ،  روزگار من وتو رو تنها کرد تا تو پسرم شدی
از این به بعد . .

زمان با نگاه کردن به طرف دیگه در گذره
به دنیایی سفر میکنم که تمام اندوه ها و رنج ها فقط
به آیم ساری تموم میشه و همه با رنجها آزاد و تنها میشن

هزاران جمله می نویسم ، از رفتن تو. هیچ کدام فعل ندارند

جدیدا هر چی فیلم میبینم
نمی دونم چرا فکر میکنم داستان زندگی منه ؟!؟...

البته الان دارم Reader رو میبینم
دیشب هم  elegy رو دیدم بازم داستان خودم بود
بهم نخندین اما Hancock رو هم دیم بازم داستان زندگیم بود

تست لایو رایتر

عكس گرفتم كه وقتي كه آسمون ديگه نبود که
به ما امید خوشه های انگور دهد

کسانی مرا تسلی دادندکه در انتها یک سبد انگور در انتظارم است
از شما می پرسم تا غروب چه باید رخ دهد

اینروزا همش دوست دارم
گوشهایی رو نقاشی کنم که هرگز نشنیدند

رو به بالا و ز پستی ها رها
 خوشترین مرگ است مرگ شعله ها

دستها هنوز لمست نکرده بودند ولی اعتماد داشتن
اعتماد کرده بودن به چشمهایم
آن زمان که با اولین نگاه

گفته بودند دوست بدار

بعد از یکسال
چقدر چهرت خسته بود

از خدا دو نگاه  خواستم ، کاش آغوش میخواستم

هنوزم گوشهات ، از دوستت دارم هام پره ؟

اگه شوکه نشده بودم تمام پاساژ و از هنوز دوستت دارم کَر میکردم
تنها نشی خدا هست، ایندفه بیشتر

اگه اين .... نبود من قطعا
مي رفتم بهشت

آن زن مهربان با سخاوت
که به شما تنگ های آب را داد

مرگ بود

آن مهربان آن مهربان

آره نا امید  نشوید
 که اگر بشوید باید تن به هر پستی بدهید

بی آنکه گفته باشی نامت را
   من کاشف اسامی ذاتم

بی شک شناسنامه خود را می سوزانی 
فردا - که نام تو 

عنوان شعر تازه من باشد